Hoe zou het nog zijn mijn de afbraakwerken aan 't Rabot?
Wel 't gaat vooruit. Althans aan het lawaai te horen dat 's ochtends rond 7u begint. Onze dubbelglasramen zijn er niet tegen opgewassen. Ach, we zijn het intussen al gewend.
Begin Mei is heel de plastic verpakking nog maar eens los gerukt maar onze afbraakspecialisten laten zich niet ontmoedigen. Een week later hing bovenaan het gebouw alweer een blinkend nieuw stuk spierwitte folie. Deze keer zijn ze trouwens vastbesloten om de strijd met de Belgische lentebriesjes te winnen. De folie wordt zowaar niet meer gewoon getapet maar met de bunsenbrander verzegeld, getuige bijgaande foto. Dat het stormseizoen stilaan achter ons ligt zal ook wel helpen.
Voor de rest valt er van buiten af gezien weinig te beleven. Je ziet nooit een levende ziel, behalve dan de bunsenbrander man. We kunnen enkel vermoeden dat men achter het witte scherm al het asbesthoudend materiaal aan 't verwijderen is.
Ondertussen krijgen we maar niet genoeg van het verzamelen van alle verschillende vista's die binnenkort voorgoed uit ons stadsbeeld zullen verdwijnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten